Vakit Nakittir

Gönül Heybesini Doldurmak: Vaktin Zekatı Muhabbettir
Zaman, avucumuzun içinden kayıp giden bir kum tanesi değil; doğru yere ekildiğinde ebedi meyveler veren bir topraktır. Bizim kültürümüzde “boş vakit” yoktur; “değerlendirilmeyi bekleyen bir emanet” vardır. Özellikle eşler arasında geçen zaman, sadece bir takvim yaprağının düşmesi değil; iki gönlün ortak bir hikaye yazmasıdır.
Modern dünyanın “hız” tuzağına düşüp, yan yana otururken birbirine uzak kalan gönüllerden olmamalıyız. Eskilerin dediği gibi:
“Gönül ne kahve ister ne kahvehane; gönül ahbap ister, kahve bahane.”
Eşinizle geçirdiğiniz kaliteli bir saat, bazen yılların yorgunluğunu alan bir merhem gibidir. Birlikte bir kitap okumak, bir geleneği yaşatmak ya da sadece sükunetle birbirini dinlemek; vaktin israfını önleyen en zarif kalkandır.
Unutmayalım ki, bir evin huzuru eşlerin birbirinin vaktine gösterdiği hürmetten geçer. Boşluğu dünyalık telaşlarla değil; birbirinizin ruhuna dokunan kelimelerle doldurun. Çünkü hayat, ertelemeye gelmeyecek kadar kısa ve paylaşıldıkça kıymetlenen bir hazinedir.
Sabiha’dan da bir not olsun bu söz:
“Özgürlük, altın bir nefestir.”