Harp okulu öğrencileri mezuniyet töreninde yaşanan güzel tablo maalesef mülakata takıldı. İlk defa, Kara Harp Okulu, Hava Harp Okulu, Deniz Harp Okulu öğrencilerinin birincilerinin tamamı kız öğrencilerden oluştu. Cumhurbaşkanı, kendi eliyle diplomalarını verdiği dönem birincileri ile bir kısım Harbiyeli yeni mezun teğmenlerin, törenin bitmesinden sonra, “Mustafa Kemal’in Askerleriyiz” demesinden, kılıçlarını havaya kaldırarak eğlenmesinden rahatsız oldu.
Kılıçlar kime karşı havaya kaldırılmışmış? Bu çocuklar, bu ülkenin yeni mezun teğmenleri, “Mustafa Kemal’in Askerleriyiz” diyerek hem eğleniyorlar hem de gurur duyuyorlar. Bu tavır Harp Okulu öğrencilerinin ritüel olmuş bir davranışıdır.
Yürürken başları dik, göğüsleri ileride, ayaklarını da yere oldukça sert vurdular. Selamlarını verirken de aynı tavır içerisindeydiler. Olması gereken de öğretilen de zaten buydu.
Asker ocağı kibarlık yuvası değildir. Aldıkları eğitimde, yaptıkları işlerde hep bu durum mevcuttur. Hiç kimsenin karşısında eğilmezler, bükülmezler. Eğer içlerinde eğilen ve bükülen varsa, işte onlardan bir hayır gelmez. Onlar, işlerinin değil, “biat ve itaat” ile menfaat elde etmenin peşinde koşanlardır.
Liyakatli olanlar, nerede olursa olsun dik dururlar. Oldukları konuma, eğilerek değil dişleri ile tırnakları ile emek vererek gelmişlerdir. Ülkemizi iyi günlere taşıyacak, küçük çıkar hesabı peşinde koşmayacak olanlar da onlardır.
Alkışlanması gerekirken, yolunuz açık olsun denmesi gerekirken, çiseden nem kapanlar, maalesef bu güzel tabloyu doğru değerlendiremeyenlerdir. Unutmamalıdır ki! Hiçbir emir, aklıselimi yok edemez. “Mustafa Kemal’in Askerleriyiz” sözünün esası da bu aklıselimden kaynaklanmaktadır.
Kamu personeli alırken sınavı kazanan, daha yüksek puan aldığı halde geriye itilen, liyakatli vatandaşların elenmesinde de aynı mantık vardır. Başı önünde, boynu bükük, tarikat vizeli vatandaş yetiştirmek arayışından vazgeçilmelidir.
Harbiyelilere yapılanlar da tamamen yanlış bir mülakat uygulamasından ibarettir. Herkesin gözlerinin önünde gerçekleşen bu güzel tabloyu cezalandırmak değil ödüllendirmek gerekir. Yanlışın esasını ise herkesin bir kişiye biat etmesi oluşturmaktadır.
Şakir Şen, “Liyakat ve mülakat”
