GÖRDÜM SIRTIMDA

 

Behlül Dana bir gün yolda giderken kendini kovalayan müfrezelerden kaçan Abdurrezzak ile karşılaşır.

Abdurrezzak:

-Aman Behlül bana yardım et kaçmam lazım!

Behlül sırtında taşıdığı boş çuvalı açar:

-Gir içine, der.

Abdürrezzak içine girince,

Vurur sırtına çuvalı yoluna devam eder.

Biraz sonra Abdurrezzak’ı takip eden bir müfreze ile karşılaşır.

Sorarlar,

-Behlül, Abdurrezzak’ı gördün mü?

-Gördüm sırtımda der.

Ama onlar bu cevaba güler ve giderler!

Biraz sonra bir müfreze daha.

-Behlül, Abdurrezzak’ı gördün mü?

Cevabı aynıdır.

-Gördüm sırtımda!

Olay üçüncü kez tekrar eder.

Emniyetli bir yere gelince Behlül torbayı açar ve Abdurrezzak’ı indirir.

Abdurrezzak:

-Aman Behlül ne yaptın? Hem beni kurtarmaya söz verdin, hem de gammazladın…

Behlül gülümser ve der;

-Merak etme! Onlar doğruya inanmazlar

-Doğru söyleyene hiç inanmazlar.

Doğru basittir ve açık beyan ortadadır. Onu daha zor yerlerde arayan ne yazık ki bizleriz. Rabbim bizleri dosdoğru yola uyan ve ondan ayrılmayanlardan eylesin.(Amin)

Esen Kalınız…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.