Öz şefkat

Birkaç yazıdır acı, kabul, kendimize karşı nazik olmak, kendimizi anlamaya çalışmak gibi konular hakkında konuşuyoruz. Bugün de öz şefkatten bahsetmenin oldukça yararlı olacağını düşünüyorum. Öz Şefkat kişinin acı çektiği durumlar karşısında kendisine karşı yargısız ve eleştirel olmayan şekilde yaklaşmasıdır. Yaşanan sıkıntıları sadece kendisinin değil diğer kişilerin de deneyimlediğini kabul etmesi, bireyin olumsuz duygu ve düşüncelerini kendisiyle eşleştirmeden, dengeli bir farkındalık durumunda olması demektir. Özellikle öz şefkati düşük olan kişiler yaşadıkları zedeleyici olaylar karşısında kendilerine sert bir şekilde yaklaşmakta ve işleri kendileri için daha kötü hale getirmektedirler. Acı veren olayları hepimiz hayatımızda yaşıyoruz ve hepimizin bunlarla baş etmek için geçmişten öğrendiği birçok savunma mekanizması var. Bazılarımız kaçıyor, bazılarımız savaşmaya çalışıyor, bazılarımız da donakalıyor. Ve bütün bunlarla mücadele ederken zihnimiz hata yapmamamız için bize sert ve eleştirel davranıyor, şefkatli yaklaşmıyor. Tam olarak bu noktada yaşanmışlıklarımızın başladığı andan itibaren. Davranışlarımızı şekillendiren o olaylarda, incinen küçüklüğümüze bakmak. Belki ilk başta sadece bakabilmek, bir yabancı gibi. Daha sonra yavaş yavaş izin vermek, size yaklaşmasına; onun acısına gitgide daha yakından bakmak ve kabul etmek. Kendinize bu dokunuşu yaptığınızda geçmişte acı çeken o halinize bakıp acısını gördüğünüzde öz şefkat ile ilgili çok güzel bir adım atmış olacaksınız. Kötü haber ilk başta bu kısım çok iyi hissettirmeyebilir, iyi haber ise acıyı kabullendiğiniz andan itibaren kendinizle ilişki kuracak ve bu durumda psikolojik iyi oluşunuz olumlu anlamda etkilenecek.