Adi Muhtar

Selahiye Köyü muhtarlarından, (Halit) Abidin DEPE Abi anlattı.
Öncelikle belirteyim ki Abidin Abi, Sakarya İl Encümenliği görevinde de bulunmuştur.
Vaktiyle, köylerden birinde, 70 yaşlarındaki amcalardan birinin eşi vefat eder.
Çoluk çocuğu da iş- güç nedeniyle gurbete gittiğinden, bakacak kimsesi de yoktur 70’lik dedemizin.
Köy halkı, “Bu amcamızı evlendirmemiz lâzım”, diyerek, muhtarı vazifelendirir.
Muhtar, ne kadar araştırdı ise de uygun bir eş bulamaz dedeye.
Düşünür, taşınır, en sonunda kendisi 2 evli olduğu için, eşlerinden birini o yaşlı amcaya verme kararı alır.
Ama bunu köy halkını, Köy Meydanına toplayıp öyle yapar.
Ki mesele yanlış anlaşılmasın.
Köylü toplanınca, muhtar kısa bir konuşmanın ardından “ Benim eşlerimden birini kendin seç” der.
Dedemiz, kadınlardan her ikisini uzunca bir süre süzdükten sonra, genç olanını koluna takıp yürümeye başlar.
Bir süre yürüdükten sonra geriye dönen 70’lik dede şöyle mırıldanır: “Adi muhtar, bana karının kötüsünü verdi.”
Abidin abinin bu hikâye ile anlatmak istediği şudur: “Bu milleti asla memnun edemezsin!”
ARKADAŞLARIN NERDE ULAN?
Kocaali’nin köylerinden birinde, bir abimiz vardır.
Haziran ayının ortalarında, fındık kontrolü yapmak için fındıklığına gider.
O yıl hiç fındık yoktur bahçesindeki dallarda.
Epey de borçludur.
Son bir umut, Mayıs fındığı bari olmuş olsa diye ümitlenir. Gelin görün ki dallarda Mayıs Fındığı da yoktur.
Bahçede üzgün- üzgün dolanırken, bir dalda bir fındık görür.                                                                                      Koparır fındığı ve avucunun içine alır.
Ardından da fındığa bakarak var gücüyle bağırmaya başlar:
Arkadaşların nerde ulaaan?
Az aşağıdaki dere tarafından, köye dışarıdan gelmiş bir çoban cevap verir:
Vallahi yalnızım abi, sıkıştım da burada tuvaletimi yapıyorum.